Avusturya Otomobil, Motosiklet ve Tur Kulübü (ÖAMTC), elektrikli araçların halka açık şarj istasyonlarında karşılaştığı fiyat karmaşasına dikkat çekerek daha şeffaf ve karşılaştırılabilir tarifeler talep etti.
ÖAMTC’ye göre aynı şarj istasyonunda ödenecek fiyat, kullanılan şarj kartına veya ödeme yöntemine bağlı olarak büyük ölçüde değişebiliyor. En uç örneklerde tüketiciden en uygun tarifeye kıyasla yaklaşık 2,5 kat daha yüksek ücret alınabiliyor.
ÖAMTC Direktörü Ernst Kloboucnik, Avrupa Birliği'nin Alternatif Yakıtlar Altyapı Yönetmeliği (AFIR) kapsamında fiyatların basit, şeffaf ve karşılaştırılabilir olması gerektiğini hatırlatarak uygulamada durumun farklı olduğunu söyledi.
Benzin istasyonlarındaki gibi net fiyatlandırma yok
ÖAMTC’nin eleştirilerinden biri de fiyatların tüketici tarafından önceden kolayca görülememesi.
Benzin veya motorin istasyonlarının aksine elektrikli araç şarj noktalarında çoğu zaman açık ve anlaşılır bir fiyatlandırma bulunmadığı belirtiliyor.
Aynı şarj noktasında kullanılan şarj kartına göre farklı tarifeler uygulanabiliyor. Özellikle başka bir sağlayıcıya ait şarj kartlarının kullanılması maliyeti önemli ölçüde artırabiliyor. Ödeme yönteminin de nihai fiyat üzerinde etkili olduğu ifade ediliyor.
18 büyük sağlayıcının fiyatları incelendi
ÖAMTC, Arthur D. Little tarafından hazırlanan ve Avusturya’nın en büyük 18 şarj sağlayıcısının fiyatlarını inceleyen araştırmaya dikkat çekti.
Araştırmada standart, hızlı ve ultra hızlı şarj istasyonlarında kilovatsaat başına fiyatlar karşılaştırıldı.
İstasyon işletmecisinin kendi şarj kartı, kredi kartıyla ödeme ve rakip şarj sağlayıcılarının standart tarifeleri ayrı ayrı incelendi.
Sonuçlara göre araştırılan vakaların yaklaşık üçte ikisinde kredi kartıyla doğrudan ödeme yapmak, başka bir sağlayıcının şarj kartını kullanmaktan daha ucuz oldu.
Fiyat farkı kilovatsaat başına 70 cente yaklaşıyor
ÖAMTC’nin verilerine göre tüketicilerin karşılaştığı fiyat farkı kilovatsaat başına yaklaşık 70 cente kadar çıkabiliyor.
Bu da en ucuz şarj tarifesine kıyasla yüzde 142’ye varan ek maliyet anlamına geliyor.
ÖAMTC durumu çarpıcı bir örnekle açıkladı: Bu fiyat farkı, bir akaryakıt istasyonunda bir litre motorin için 2 euro yerine 4,80 euro ödemeye benziyor.
Araştırmada ayrıca yabancı şarj ağlarının, istasyon işletmecisinin kendi müşterilerine sunduğu fiyatlardan vakaların yüzde 90’ında daha fazla ödediği belirtildi. Tespit edilen en yüksek ek ücret oranı yüzde 118 oldu.
ÖAMTC: Gerekirse fiyatlara sınır getirilmeli
ÖAMTC Direktörü Kloboucnik, farklı şarj sağlayıcılarının teknik olarak birbirleriyle çalışmasının artık sorun olmadığını, asıl ihtiyacın açık fiyatlandırma kuralları olduğunu belirtti.
ÖAMTC, AFIR düzenlemesinin yenilenmesiyle sorun çözülemezse cep telefonu dolaşım ücretlerinde olduğu gibi daha güçlü piyasa düzenlemelerinin gündeme alınmasını öneriyor.
Bunlar arasında ek ücretlere sınır getirilmesi veya tüketiciler için azami fiyatların belirlenmesi de bulunuyor.
Enerji şirketleri fiyat tavanına karşı
Avusturya’daki 13 enerji şirketinin çıkarlarını temsil eden Bundesverband Elektromobilität Österreich (BEÖ) ise şarj fiyatlarının daha şeffaf ve kolay karşılaştırılabilir olması gerektiği konusunda ÖAMTC ile aynı görüşte.
Ancak kuruluş, cep telefonu dolaşım ücretlerinde olduğu gibi genel bir fiyat tavanı uygulanmasına karşı çıkıyor.
BEÖ Başkanı Andreas Reinhardt, şarj istasyonlarının maliyetlerinin şarj gücü, elektrik şebekesi bağlantısı, konum, kullanım yoğunluğu ve işletme giderlerine göre önemli ölçüde değiştiğine dikkat çekti.
Fiyatların sınırlandırılmasının özellikle kırsal bölgelerde ve daha az kullanılan noktalardaki şarj istasyonlarının ekonomik olarak işletilmesini zorlaştırabileceği ve yeni yatırımları yavaşlatabileceği uyarısında bulundu.
AB düzenlemesinin gözden geçirilmesi bekleniyor
Avrupa Parlamentosu ÖVP Ulaştırma Sözcüsü Sophia Kircher de Avrupa Komisyonu’nun halka açık şarj istasyonlarında farklı sağlayıcıların kartlarını kullanan tüketicilerden gerekçesiz ek ücret alınmaması gerektiğini teyit ettiğini belirtti.
Kircher, AB düzenlemeleri ile uygulamadaki durum arasındaki farkın, Avrupa Komisyonu’nun 2026 sonuna kadar gerçekleştirmesi beklenen AFIR düzenlemesi incelemesinde giderilmesi gerektiğini söyledi
